| تبليغات | X |
|
بانو. |
تقدیم به بانوی شبهای گرم و تب آلود شاید هیچکس باور نکند و بانو هم. اما شبها، آسمان جنوب غربی اینجا روشن تر است. دقیقا همانجا که ماه، برهوت آسمان اینجا را ترک میکند تا بر پیشانی بانو بوسه زند. شاید هیچ کس باور نکند و بانو هم. اما وقتی حضورش را بر صفحه ی شیشه ای حس میکنم، چیزی میلرزد، چیزی میجوشد، چیزی خشک میشود، و چیزی سست. قلبم، روحم، گلویم، زانوانم. شاید هیچ کس باور نکند و بانو هم. اما خانه ای دارم شیشه ای، جایی میان بازوانم، پشت قفس استخوانی، با پرده هایی به ضخامت گناه، تردید، نفرت. و بانو که در آن زندانیست تا ابد به جرم سرنگونی پرده ها، به جرم تاباندن انوار، به جرم به جریان انداختن. شاید هیچ کس باور نکند اما... همه ی هیچ کس ارزشی ندارند اگر بانو باور کند.
N
نوشته شده در یکشنبه هفدهم تیر 1386ساعت 15:3 توسط محسن زمانی |
|
| منو |
| جدیدترین پست های وبلاگ |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1387 فروردین 1387 تیر 1386 اردیبهشت 1386 بهمن 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 |
| پیوندها |
|
بانوی اردیبهشت سایت رسمی مصطفی مستور زنبق آبی |
| درباره من |
بگذاريد و بگذريد.
ببينيد و دل مبنديد. چشم بياندازيد و دل مبازيد. كه دير يا زود بايد گذاشت و گذشت. |
| آمار وبلاگ |
|
تعداد بازديد ها :
تعداد کاربران آنلاين : تعداد بازديدهاي شما : |
| تبلیغات |
| طراح قالب |
